من اینجا بس دلم تنگ است
و هر سازی که میبینم بد آهنگ است بیا ره توشه برداریم قدم در راه بی برگشت بگذاریم ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است...

 

 

من زنم...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من زنم و به همان اندازه از هوا سهم میبرم که ریه های تو !

دردآور است که من آزاد نباشم تا تو به گناه نیفتی...

قوس های بدنم بیشتر از افکارم به چشمهایت می آیند...

تاسف بار است که باید لباسهایم را به میزان ایمان تو تنظیم کنم....




برچسب ها : نوشته های ادبی ،مطالب خواندنی
ارسال در تاريخ پنجشنبه ۱۳٩۱/۱۱/٥ توسط هادی
نظرات شما ()