من اینجا بس دلم تنگ است
و هر سازی که میبینم بد آهنگ است بیا ره توشه برداریم قدم در راه بی برگشت بگذاریم ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است...

هر کجا هستم، باشم
آسمان مال من است
پنجره، فکر، هوا، عشق، زمین مال من است
چه اهمیت دارد
گاه اگر می رویند قارچ های غربت؟
من نمی دانم که چرا می گویند: اسب حیوان نجیبی ست، کبوتر زیباست
و چرا در قفس هیچ کسی کرکس نیست
گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد

چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید

واژه ها را باید شست
واژه باید خود باد، واژه باید خود باران باد




برچسب ها : شعر ،سهراب
ارسال در تاريخ یکشنبه ۱۳۸٩/٥/۳ توسط هادی
نظرات شما ()