من اینجا بس دلم تنگ است
و هر سازی که میبینم بد آهنگ است بیا ره توشه برداریم قدم در راه بی برگشت بگذاریم ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است...


ُُ

دیر زمانیست که پرستویی در سرای ما پر نمی زند

شاید آسمان دل ما ابری است

یا که پرستو در پی کوچ نیست

شاید پرستو در کنج قفس زندانیست

شعر پرواز را بهر پرستوی قفس خواندن شکنجه ای بیش نیست...




برچسب ها : دل نوشته ها
ارسال در تاريخ دوشنبه ۱۳۸٩/٥/٤ توسط هادی
نظرات شما ()